W roku szkolnym 2013/14 na korytarzach, salach lekcyjnych i boiskach doszło do 77 tysięcy wypadków, najczęściej w podstawówkach. Rodzice najczęściej wykupują swoim pociechom grupowe ubezpieczenie szkolne. Czy jest ono obowiązkowe?

Grupowe ubezpieczenie NNW młodzieży szkolnej jest dobrowolne. Dyrektorzy szkół i nauczyciele często „idą na skróty” i informują rodziców, że wśród obowiązkowych opłat związanych z początkiem roku szkolnego jest opłata składki na ubezpieczenie. Rodzice tkwią w błędnym przekonaniu, że jest mają obowiązek ubezpieczyć swoje dziecko w szkole. Nic podobnego.

Ubezpieczenie NNW dla uczniów ma formę polisy grupowej. Oznacza to, że stroną, która umawia się z ubezpieczycielem jest szkoła, a ubezpieczonymi są uczniowie. Rodzice najczęściej nie znają warunków, na jakich ubezpieczono dzieci. O wyborze konkretnego wariantu ubezpieczenia, czy negocjacji warunków umowy, często w ogóle nie ma mowy.

Dyrektor szkoły nie może zmusić rodziców, aby ubezpieczyli dziecko na warunkach oferowanych przez szkołę. Polisa NNW dla dziecka to bardzo potrzebna ochrona, ale możesz ją wykupić indywidualnie – wtedy będziesz dokładnie wiedział, od jakich zdarzeń i na jakie sumy uczeń jest ubezpieczony. A jeśli w natłoku wrześniowych obowiązków nie masz czasu na samodzielne poszukiwanie ubezpieczenia i chcesz zapłacić składkę w szkole, zainteresuj się przynajmniej zakresem ubezpieczenia szkolnego. Pracownicy szkoły na Twoją prośbę muszą Ci udzielić informacji o tym, w jakich przypadkach dziecko może liczyć na odszkodowanie, a także na jakie sumy jest ono ubezpieczone. Zapytaj o szczegóły przed zapłaceniem składki, a nie po wypadku dziecka – aby uniknąć przykrych niespodzianek.

Ubezpieczenie dotyczy młodzieży szkolnej, a towarzystwa podkreślają, że wypłacą odszkodowanie, gdy do wypadku dojdziew czasie nauki, w drodze do i ze szkoły, w czasie zajęć pozalekcyjnych, czy na wycieczkach i obozach szkolnych. Tak naprawdę ubezpieczenie najczęściej działa non stop. Ochrona uczniów rozciąga się na czas wolny, nawet na wakacje, gdy uczniowie do szkoły mają daleko, zarówno mentalnie, jak i fizycznie. „Daleko” może oznaczać także pobyt za granicą. Koniecznie zapytaj w szkole, jaki zakres terytorialny ma ubezpieczenie szkolne Twojego dziecka.

Chociaż udział w rozmaitych wyjazdach, zwłaszcza zorganizowanych, czyli rajdach, koloniach, czy obozach jest osobno ubezpieczony, NNW młodzieży szkolnej działa cały czas. Polisy są od siebie niezależne, a o odszkodowanie można ubiegać się osobno z każdego ubezpieczenia NNW, które dziecko ma. Odszkodowania kumulują się.

Podstawą do wypłaty odszkodowania z NNW jest suma ubezpieczenia (najczęściej niewysoka, od 10 do 20 tys. złotych) oraz uszczerbek na zdrowiu, wyrażany w procentach. W przypadku NNW młodzieży szkolnej, na wysokie odszkodowania nie ma co liczyć. Wystarczy spojrzeć na tabelę, na podstawie której ubezpieczyciel wylicza procent uszczerbku na zdrowiu, by przekonać się, że przy większości szkolnych urazów rodzice mogą liczyć na mały procent tej kwoty. Przykładem jest złamana kość ramienia, za którą PZU, najczęściej wybierany przez szkoły, wypłaca 7% sumy ubezpieczenia. Przy sumie ubezpieczenia 10 tys. będzie to więc 700 złotych odszkodowania. W razie śmierci ucznia, albo trwałego, stuprocentowego uszczerbku na zdrowiu, opiekunowie dostają pełną sumę ubezpieczenia, wciąż niezbyt wysoką.

Osobną sprawą jest zwrot kosztów leczenia, czyli leków, środków opatrunkowych i sprzętu ortopedycznego. Te pokrywane są przez ubezpieczyciela tylko do pewnej kwoty, określonej w umowie. Ubezpieczyciele oferują zwrot kosztów leczenia np. do 30 procent sumy ubezpieczenia.

Oprócz ubezpieczenia NNW i kosztów leczenia polisa szkolna zawiera także często usługi dodatkowe takie jak assistance, czyli np. zorganizowanie wizyty lekarskiej, transportu medycznego, czy porady psychologa. Do standardowego pakietu można też dokupić dodatkowe opcje. Warta, na przykład, oferuje zasiłek dzienny w przypadku dłuższej przerwy w nauce. Oczywiście stroną umowy jest szkoła, więc jeśli rodzice chcieliby, aby dzieci były objęte szerszą ochroną, powinni uzgodnić z dyrektorem szkoły wykupienie dodatkowych opcji lub podwyższenie sumy ubezpieczenia. To będzie się wiązało z droższą opłatą za ubezpieczenie.

Ubezpieczenie NNW, jak sama nazwa wskazuje, dotyczy nieszczęśliwych wypadków. I chociaż termin ten obejmuje szeroki zakres dolegliwości zdrowotnych, to nie dotyczy chorób, nawet najpoważniejszych.

Nowotwory czy choroby genetyczne, które zostaną zdiagnozowane w wieku szkolnym, nie są wpisane do warunków ubezpieczenia. Aby się o tym przekonać, wystarczy zajrzeć do aneksu, nazwanego fachowo „tabelą norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu”. Wyliczone są tam szczegółowo dolegliwości, które podzielono na: uszkodzenia głowy, narządu wzroku i słuchu, szyi, klatki piersiowej, brzucha, kręgosłupa, narządów płciowych, miednicy, czy najbardziej spotykanych urazów kończyn. Wszystkie są następstwami nieszczęśliwych wypadków.

Nieszczęśliwy wypadek to nagłe, niespodziewane zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną. Najczęstszymi wypadkami w szkole są urazy na lekcjach wychowania fizycznego.

Odszkodowanie z polisy szkolnej może należeć się też w przypadku zatrucia, zawału serca, czy śmierci spowodowanej sepsą – ale najlepiej sprawdzić w warunkach umowy, czy tak jest, ponieważ ubezpieczenia szkolne różnią się od siebie.

Warto wspomnieć jednak o wyłączeniach odpowiedzialności, które jak zawsze towarzyszą tego typu ubezpieczeniom. Twoje dziecko nie dostanie odszkodowania, jeżeli okaże się, że nieszczęśliwy wypadek, czyli uraz, był efektem bójki, spożywania alkoholu, lub narkotyków, a u młodych ludzi to niestety coraz częstsze okoliczności wielu zdarzeń.

Autor: Tomasz Waloszczyk

Osoba podlegająca obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego ma obowiązek zgłosić do ubezpieczenia zdrowotnego członków rodziny uprawnionych do zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego. Osoby, które nie zgłaszają się do ubezpieczenia zdrowotnego same, powinny poinformować podmiot właściwy do dokonania zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego (swojego płatnika, np. pracownik – swego pracodawcę) o członkach rodziny podlegających zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia okoliczności powodujących konieczność dokonania zgłoszenia. Podobny termin i zasady obowiązują w przypadku wyrejestrowania w razie zaistnienia okoliczności powodujących konieczność ich wyrejestrowania z ubezpieczenia zdrowotnego.

W przypadku członków rodziny do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym wystarczy zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego. Karą grzywny może być obecnie ukarany m.in. pracodawca w terminie do ubezpieczenia zdrowotnego lub nieterminowe jego wyrejestrowanie, oraz pracownik – za niepoinformowanie pracodawcy o konieczności zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego lub wyrejestrowania z tego ubezpieczenia członków jego rodziny.

Źródło: Doradca Podatkowy, marzec 2013

Zastąpienie od 1 stycznia 2015 r. obecnego systemu rozliczania podatku dochodowego z tytułu użytkowania pojazdu służbowego do celów prywatnych systemem ryczałtowym przewiduje wniesiony do Sejmu projekt ustawy o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej.

Świadczenie związane z nieodpłatnym korzystaniem przez pracownika z samochodu służbowego do celów prywatnych podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Mimo że istnieją zasady ustalania wartości tego świadczenia, zgłaszane są problemy co do prawidłowego określenia skutków podatkowych związanych z wykorzystywaniem przez pracowników samochodu służbowego do celów prywatnych. Często przyjmuje się, że wartość świadczenia, jakie otrzymuje pracownik z tytułu użytkowania pojazdu służbowego do celów prywatnych, powinna bazować na koszcie wynajmu takiego samego pojazdu w wypożyczalni samochodów i taka wartość powinna stanowić podstawę opodatkowania.

W wyniku braku precyzyjnych i prostych przepisów w tym zakresie wiele osób narażonych jest na ryzyko podatkowe. Wiąże się to też z dodatkowymi obowiązkami dla przedsiębiorcy z tytułu ustalenia właściwej stawki wynajmu dla danego pojazdu i ewidencją przebiegu. W konsekwencji sprzyja to nieujawnianiu takiej czynności do celów podatkowych. Projekt określa wartość świadczenia z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych, co pozwoli uniknąć wątpliwości co do sposobu ustalenia przychodu z tego tytułu.

Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi ustala się w wysokości 250 zł miesięcznie dla samochodów o pojemności silnika do 1600 cm – co przy stawce podatkowej 18 proc. oznacza kwotę 45 zł zryczałtowanego miesięcznego podatku, natomiast 400 zł miesięcznie dla samochodów o pojemności silnika powyżej 1600 cm – czyli 72 zł zryczałtowanego miesięcznego podatku. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez część miesiąca wartość świadczenia ustalana będzie za każdy dzień wykorzystywania samochodu do celów prywatnych – w wysokości 1/30 ww. kwot.

Opracowanie: Jolanta Mazur, RPE WK
Źródło: www.sejm.gov.pl, stan z dnia 11 lipca 2014 r.

Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należy z tytułu dostawy towaru lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona (art. 89a ustawy o VAT).

Aktualnie podatnik (wierzyciel), decydując się na korzystanie z „ulgi na złe długi”, koryguje zarówno podatek należny, jak i podstawę opodatkowania.

Możliwość taka występuje, o ile spełnione są następujące warunki:
1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonane na rzecz podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, nie będącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
a. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty:
b. wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
2. dłużnik nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
3. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

Odstąpiono od obowiązku zawiadamiania dłużnika o zamiarze skorygowania przez wierzyciela podstawy opodatkowania oraz podatku należnego. Rezygnacja z tego warunku oznacza, że wierzyciel w celu skorzystania z ulgi na złe długi nie jest już uzależniony od uzyskania potwierdzenia odbioru przez dłużnika ww. zawiadomienia. Ponadto zrezygnowano z obowiązku zawiadamiania dłużnika o dokonanej korekcie i przesyłania kopii takiego zawiadomienia do organu podatkowego.

Zmodyfikowano i uzupełniono też warunki dokonania korekty. Zgodnie z nowymi wymogami, na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji, w której dokonuje się korekty: wierzyciel i dłużnik muszą być podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni oraz dłużnik nie może być w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji można skorzystać z bazy Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiIDG) lub Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), które udostępniane są w Internecie w trybie on-line (na stronach: www.ceidg.gov.pl bądź www.ms.gov.pl).

Zgodnie z aktualnymi przepisami, podatnik (wierzyciel) ma zatem prawo do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku nieuregulowanych wierzytelności, od których terminu płatności upłynęło 150 dni.

Źródło: Doradca Podatkowy, marzec 2013

Ministerstwo Finansów przygotowało projekt nowego rozporządzenia dotyczącego warunków wykonywania kontroli celno-skarbowej. Nowe regulacje są związane z utworzeniem Krajowej Administracji Skarbowej co oznacza, że dotychczasowe zadania Służby Celnej będą wykonywane przez odpowiednie organy KAS. Zmiany polegają przede wszystkim na zastosowaniu nowego nazewnictwa organów wykonujących zadania kontrolne.
Projekt rozporządzenia stanowi wykonanie delegacji ustawowej zawartej w ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn.zm) i zastępuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 stycznia 2011 r. w sprawie wykonywania kontroli przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów (Dz. U. z 2017 r. poz. 1313).

Czego dotyczy projekt?

Projekt rozporządzenia określa warunki wykonywania kontroli, o których mowa w ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, tj. kontroli w zakresie przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów, a w szczególności przestrzegania przepisów dotyczących towarów objętych ograniczeniami lub zakazami. W projekcie rozporządzenia uregulowano warunki wykonywania czynności kontrolnych w zakresie przystosowania zakładów produkcyjnych do rejestrowania i stosowania receptur zarejestrowanych we właściwej agencji płatniczej ustanowionej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 lipca 2003 r. o uruchamianiu środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 166, poz. 1611, z późn.zm.), w zakresie stosowania receptur oraz prawidłowości deklaracji dotyczących surowców wykorzystywanych przy produkcji towarów wywożonych z refundacją wywozową oraz w zakresie działalności zakładów produkcyjnych i przetwórczych związanej z prawidłowością deklaracji dotyczących surowców wykorzystywanych przy produkcji towarów wywożonych z wnioskiem o refundację wywozową.

Jakie zmiany wprowadzi rozporządzenie?

W stosunku do obowiązującego rozporządzenia, projekt zawiera zmiany wynikające z wejścia w życie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, tj. zmiany związane z utworzeniem Krajowej Administracji Skarbowej co oznacza, że dotychczasowe zadania Służby Celnej będą wykonywane przez odpowiednie organy KAS (zmiany polegają zatem na zastosowaniu nowego nazewnictwa organów wykonujących zadania kontrolne oraz zastąpieniu pojęcia „kontroli celnej” nowym pojęciem „kontroli celno-skarbowej”, zmianie określenia organu właściwego do przeprowadzenia kontroli oraz zmianie wynikającej z określenia w ww. ustawie miejsc wykonywania kontroli celno-skarbowej) oraz zmiany porządkujące, związane z wejściem w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.). Do zmian porządkujących należą zmiany w nazwach procedur celnych oraz dostosowanie przepisów do sytuacji, w której w obrocie towarowym z zagranicą stosowane są elektroniczne systemy obsługi zgłoszeń celnych.

źródło: http://ksiegowosc.infor.pl